Jenny Perlin

VS, 2006, 12’

Engels gesproken, niet ondertiteld

 

Sfeervol zwart-witportret van een buurtsupermarkt in Brooklyn tijdens de viering van Independence Day.

 

Klaas Bense

Nederland, 2008,  60’

Engels en Nederlands gesproken, Nederlands ondertiteld

 

In Diary of a Times Square Thief gaat filmmaker Klaas Bense op zoek naar de schrijver van een mysterieus dagboek dat hij op eBay gekocht heeft. In het bijzondere schriftje staan de avonturen beschreven van een jongeman die eind jaren tachtig vanuit het Midwesten van Amerika naar New York reist om daar zijn droom te verwezenlijken en als schrijver door te breken. In het dagboek is te lezen hoe de ambitieuze schrijver aan lager wal raakt; de laatste pagina’s zijn met een mes uit het dagboek gesneden.

De film Diary of a Times Square Thief bestaat uit kleine, intieme portretten van mensen die in het dagboek voorkomen en die de schrijver zouden kunnen kennen. De ontmoetingen brengen uiteindelijk duidelijkheid omtrent het lot van de talentvolle, maar gefaalde schrijver en de waarde van het najagen van dromen. De film schetst tevens een beeld van de buurt rondom Times Square in de tijd dat het nog een zeer ongure ‘urban jungle’ was.

 

Klaas Bense is aanwezig voor een nagesprek.

 

Marjoleine Boonstra

Nederland, 2007, 68’

Engels gesproken, Nederlands ondertiteld

 

In 1925 woonde de beroemde Amerikaanse schrijver William Faulkner een aantal maanden in New Orleans. Hij beschreef de stad in een aantal korte scènes. Faulkner stelde New Orleans voor als een courtisane van middelbare leeftijd, "die het zonlicht mijdt opdat de illusie van haar vroegere glorie behouden blijft".

Geleid door Faulkners impressies dwaalt documentairemaakster Marjoleine Boonstra door de inmiddels verwoeste straten van New Orleans. Hier onderzoekt ze de angsten en dromen van mensen, die in de nasleep van orkaan Katrina hun leven weer op de rails proberen te krijgen.

Zo ontmoet ze onder anderen een 83-jarige timmerman die al voor de derde keer zijn grotendeels verwoeste en zelf gebouwde huis weer opbouwt. Hij is een van de weinige teruggekeerde bewoners van de Lower ninth ward, de zwaarst getroffen buurt van New Orleans. Maar hoe groot de tegenslagen voor hem ook zijn: "I just keep on stepping, that's the way we say it."

 

Marjoleine Boonstra is aanwezig voor een nagesprek.

 

Als tiener bedacht singer songwriter Townes van Zandt op een feestje hoe het zou zijn als hij zich van het balkon zou laten vallen. Hij leunde achterover, liet zich gaan, landde vier verdiepingen lager plat op zijn rug en overleefde het. Wat Van Zandt wél bijna fataal werd, was de schoktherapie die volgde op de val. Toen hij na drie maanden het ziekenhuis verliet, was zijn geheugen grotendeels gewist en herkende hij zijn moeder niet meer. Be Here to Love Me is een teder eerbetoon aan een man die geroemd wordt als 'the world's greatest songwriter' maar in het leven niet kon aarden. Een geboren 'hobo' die tussen drie mislukte huwelijken en een alcohol- en drugsverslaving door een verzameling bitterzoete juweeltjes schreef. Hoewel eindeloos gecovered door artiesten van Emmylou Harris tot The Meat Puppets, heeft Van Zandt nooit een eigen hit gescoord.

Veel nostalgisch archiefmateriaal, zeldzame concertregistraties, homevideo’s, interviews en geluidsfragmenten maken van Be Here To Love Me een buitengewoon rijke en persoonlijke documentaire.

(bron: IFFR) 

Zie voor meer informatie www.townesthemovie.com

 

Kathryn Bucher, Richard Bucher

VS, 2005, 8’

 

Impressie van de voorbereiding op een rodeo en de stoutmoedige mannen die zich hieraan wagen, met een glimp van het noodlot in kop en staart.

 

Simone de Vries

Nederland, 2007, 53’

Engels gesproken, Nederlands ondertiteld

 

Touch Me Someplace I Can Feel is een film over de Amerikaanse cartoonist John Callahan, die op zijn 21e verlamd raakte tot aan zijn nek als gevolg van een auto-ongeluk.

In een rauwe stijl, pen tussen de handen geklemd, tekent hij zich helemaal suf. Zijn rake, vaak cynische en meedogenloze observaties van de medemens kunnen niet enkel op bijval rekenen. Protestoptochten, boze brieven en ontslag zijn soms het gevolg. Hoewel John hier erg trots op is, begrijpt hij niet waarom zijn tekeningen zoveel weerstand oproepen: "Het is toch wáár wat ik zie?".

Deze cynische kant is maar één kant van de man die met opvallend roodgeverfd haar en het liefst een feloranje zonnebril door de straten van Portland scheurt. Hij raast zich een weg door het leven, wil niet onopgemerkt blijven en wil vooral niet de dankbare, bedachtzame gehandicapte zijn. 

Winnaar Gouden Kalf voor beste korte documentaire op het Nederlands Film Festival in Utrecht.

 

Simone de Vries zal aanwezig zijn voor een nagesprek

 

Jack Cahill, David Eberhardt

VS, 2003, 95’

Engels gesproken, niet ondertiteld

Ze bestaan nog steeds: zwervers en vrijbuiters die de VS doorkruisen per spoor, illegaal meeliftend op goederentreinen. Ze hebben geen werk, vaak geen familie, en ze kunnen nergens aarden. In het fraaie, melancholieke Long Gone wordt een zestal van deze ‘hobo's’ gedurende een aantal jaren gevolgd. Zij vormen een bijzondere gemeenschap: hoewel ze vaak duizenden kilometers van elkaar verwijderd zijn, kennen ze elkaar goed en vormen ze met elkaar een omvangrijke surrogaatfamilie. In een visueel overdonderende maar inhoudelijk ingetogen stijl weven regisseurs Jack Cahill en David Eberhardt (die zelf jarenlang op goederentreinen meeliftte en daarmee het vertrouwen won van zijn hoofdpersonen) de verhalen van de zwervers door elkaar. De toepasselijke soundtrack vol blues- en countryliedjes werd gecomponeerd en samengesteld door Tom Waits en Kathleen Brennan.

Robert Gordon, Morgan Neville

VS, 2007, 115’, video

Engels gesproken, niet ondertiteld

Het begon zo'n vijftig jaar geleden, toen de blanke bankmedewerker Jim Stewart en zijn zuster Estelle Axton een oud filmtheater overnamen in een overwegend zwarte buurt in Memphis, en er een studio van maakten. Aanvankelijk concentreerden de twee zich vooral op countrymuziek, maar al gauw werden juist de artiesten die soul en R&B maakten de belangrijkste vertegenwoordigers van de studio en het eraan verbonden platenlabel. De studio-eigenaars negeerden de toenemende segregatie en het groeiende racisme, en artiesten met verschillende culturele achtergronden vonden elkaar in de muziek. Er werden successen geboekt met de band Booker T & the MG's, een mix van zwarte en blanke muzikanten. Een van de bekendste artiesten was Otis Redding, zijn nummers (Sittin' on) The Dock Of The Bay en Respect en andere hits zoals Soul Man en Midnight Hour behoorden tot de legendarische successen van Stax. Reddings vroege dood in 1967 en juridische en financiële problemen droegen bij aan het bankroet van het bedrijf in 1975. Respect Yourself: The Stax Records Story vertelt door middel van interviews, muziek en uniek archiefmateriaal het verhaal over de opkomst én de ondergang van Stax.

  

 

afwezig op donderdag | out of office on Thursday 

 

International Documentary Film Festival Amsterdam 

Kleine-Gartmanplantsoen 10 | 1017 RR Amsterdam

T. 31 20 627 33 29 | F. 31 20 638 53 88

email:laura@idfa.nl | www.idfa.nl